নিজানত নিস্তব্ধতা (জুবিন গাৰ্গৰ সোঁৱৰণত)

তুমি দেৱদূত আছিলা জাতিৰ
স্বাভিমান তুমি জননীৰ।
হেজাৰ সপোন আছিল
আগুৱাই নিয়াৰ
দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি,
নিজক চিনি নোপোৱা
গীতৰ সৃষ্টি গীতৰ সুৰ
কণ্ঠৰ যাদুকৰী প্ৰকৃতিৰ শিল্পী
এখনি নিৰ্মল হৃদয়।
লক্ষ লক্ষ হৃদয়ক ললা সাৱতি মৰমবোৰ আজুৰি
শিকলি চিঙি গলাগৈ আঁতৰি।
কৈছিলা দুহাত মেলি
আকাশ চুবৰ মন,
উকা কৰি গলা আজি
অনুৰাগীৰ প্ৰাণ।
বাট চাই ৰোৱা উৎসবৰ ৰাতিত
অমানিশা হল
নোহোৱা হল কণ্ঠৰ ধ্বনি
ৰসাল কথাৰে গীতৰ মাজেৰে কৰিছিলা হৃদয়ত স্পৰ্শ,
তোমাৰ সৃষ্টিৰ জয় গানত
আজি চাৰিওফালে যেন অগণন জনতাৰ ক্ৰন্দনৰ সুৰ।