মায়ং অসমৰ মৰিগাঁও জিলাত অৱস্থিত এখন গাঁও। ক’লা যাদু, ডাইনী, ৰহস্যময় পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত এই ঠাইখন যাদুবিদ্যাৰ বাবে বিখ্যাত। গুপ্ত কলাৰ চৰ্চা আৰু সংৰক্ষণৰ তথা দীৰ্ঘদিনীয়া খ্যাতিৰ বাবে এই গাঁওখনে ক’লা যাদুৰ দেশ হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে। এই অঞ্চলটো দেশৰ ভিতৰতে যাদু-মন্ত্ৰৰ কিংবদন্তীপূৰ্ণ ইতিহাসৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ। মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাত এই অঞ্চলটো প্ৰাচীন ভাৰতৰ যাদুবিদ্যাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল বুলি জনা যায়।
‘মায়ং’ নামটোৰ সৃষ্টিত আছে অনেক কাহিনী। কিছুলোকৰ মত অনুসৰি মায়ং নামটো ‘মায়া’ শব্দৰ পৰা আহিছে৷ কাৰণ অতীজৰে পৰা এই অঞ্চলটোৰ যাদুবিদ্যাৰ বাবে ‘মায়াৰ দেশ (Land of illusion) গণ্য কৰা হয়। অন্য কিছু লোকৰ মত অনুসৰি সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰত অসমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকাৰ সময়ত মাইবং গোষ্ঠীৰ ডিমাচা লোকসকল আহি মায়ঙত বসবাস কৰিবলৈ লয়৷ এই পাহাৰীয়া অঞ্চলটো সেইসময়ত হাতীৰ বসতিস্থল আছিল৷ ডিমাচা শব্দ ‘Miyong’ৰ অৰ্থ হাতী। গতিকে ‘মায়ং’ নামটো এই শব্দৰ পৰাই উদ্ভৱ হয়।
মায়ঙৰ লোককথা আৰু কিংবদন্তিৰ ইতিহাস অতি পুৰণি, য’ত শতিকাজুৰি চলি থকা শক্তিশালী যাদুকৰ, যাদুকৰী যুদ্ধ আৰু অলৌকিক সত্তাৰ কাহিনী আছে। গাঁওখন পৰম্পৰাগত নিৰাময় পদ্ধতিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, য’ত স্থানীয় চিকিৎসকে বনৌষধি, মন্ত্ৰ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ৰোগ নিৰাময় আৰু দুষ্ট আত্মাক দূৰ কৰে। শেহতীয়া বছৰবোৰত মায়ঙে ইয়াৰ অনন্য সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য আৰু ৰহস্যময় অন্বেষণৰ বাবে পৰ্যটক আৰু গৱেষকসকলক আকৰ্ষণ কৰি আহিছে। মায়ংলৈ অহা দৰ্শকে পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব পাৰে, প্ৰাচীন মন্দিৰ আৰু শিল্পকৰ্মসমূহ চাব পাৰে, আৰু অঞ্চলটোৰ যাদু, ধৰ্ম আৰু লোককথাৰ মনোমোহা সংযোগস্থলৰ বিষয়ে জানিব পাৰে।
