Article 360

স্বাধীনতাৰ ৭৯ বছৰীয়া ইতিহাসত ভাৰতে বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত অতিক্ৰম কৰিছে। যুদ্ধ, খাদ্য সংকট, বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ নাটনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অতিমাৰী আৰু ৰাজনৈতিক অস্থিৰতালৈকে—প্ৰতিটো প্ৰত্যাহ্বানৰ মাজতো ভাৰতত এতিয়ালৈকে কেতিয়াও ‘আৰ্থিক জৰুৰী অৱস্থা’ (Financial Emergency) ঘোষণা হোৱা নাই।

তথাপিও, সাম্প্ৰতিক সময়ত সামাজিক মাধ্যমৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অৰ্থনীতিবিদ তথা নীতি বিশ্লেষকসকলৰ মাজত এটা প্ৰশ্ন ক্ৰমাৎ জোৰাল হৈ উঠিছে: যদিহে দেশত ক্ষমতাৰ অভূতপূৰ্ব কেন্দ্ৰীকৰণ আৰু বৰ্ধিত আৰ্থিক চাপ সমান্তৰালভাৱে বৃদ্ধি পায়, তেন্তে ভাৰত কেতিয়াবা সংবিধানৰ ৩৬০ নং অনুচ্ছেদৰ (Article 360) দুৱাৰমুখত থিয় হ’ব নেকি? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ হয়তো এতিয়াই স্পষ্ট নহয়, কিন্তু ইয়াক উপেক্ষা কৰাৰো থল নাই।

আৰ্থিক জৰুৰী অৱস্থা বা Article 360 কি?

ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৩৬০ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি, যদি দেশৰ বা দেশৰ কোনো অংশৰ ‘বিত্তীয় সুস্থিৰতা’ (Financial Stability) বা ‘ঋণৰ মৰ্যাদা’ (Credit) বিপদাপন্ন হয়, তেন্তে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আৰ্থিক জৰুৰী অৱস্থা ঘোষণা কৰিব পাৰে।

ইয়াৰ পৰিণামসমূহ হ’ল:

কেন্দ্ৰৰ একচ্ছত্ৰী ক্ষমতা: ৰাজ্যসমূহৰ বিত্তীয় সিদ্ধান্ত আৰু বাজেটৰ ওপৰত কেন্দ্ৰই সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰে।
বেতন কৰ্তন: চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰী, আনকি উচ্চতম আৰু উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশৰ বেতনো হ্ৰাস কৰাৰ সাংবিধানিক ক্ষমতা কেন্দ্ৰৰ হাতলৈ আহে।
ফেডাৰেল গাঁথনিত আঘাত: ৰাজ্যসমূহৰ বিত্তীয় স্বায়ত্তশাসন সম্পূৰ্ণৰূপে সংকুচিত হৈ পৰে।

ভাৰতৰ অৰ্থনীতি: প্ৰগতি নে সতৰ্ক সংকেত?

ভাৰত বৰ্তমান বিশ্বৰ দ্ৰুততম গতিৰে বৃদ্ধি পোৱা বৃহৎ অৰ্থনীতিসমূহৰ অন্যতম। কিন্তু GDP-ৰ উজ্জ্বল পৰিসংখ্যাৰ আৰঁত কেইবাটাও গুৰুতৰ সংকেত অৰ্থনীতিবিদসকলে লক্ষ্য কৰিছে:

বৈষম্যপূৰ্ণ বিকাশ: দেশৰ সম্পদৰ সিংহভাগ এটা নিৰ্দিষ্ট গোষ্ঠীৰ হাতত কেন্দ্ৰীভূত হোৱাৰ ফলত সাধাৰণ মধ্যবিত্তৰ ক্ৰয় ক্ষমতা হ্ৰাস পাইছে। যুৱ বেকাৰত্ব আৰু আকাশলংঘী মূল্যবৃদ্ধিয়ে গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিক জুৰুলা কৰিছে।
ঋণৰ বোজা: অতিমাৰীৰ পৰৱৰ্তী সময়ত কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য—উভয় স্তৰতে ঋণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাইছে। এক ‘ঋণ-নিৰ্ভৰ উন্নয়ন আৰ্হি’য়ে দীৰ্ঘম্যাদী সংকটৰ ইংগিত দিছে।
গোলকীয় অনিশ্চয়তা: গোলকীয় মন্দাৱস্থা, ভূ-ৰাজনৈতিক সংঘাত আৰু শুল্ক যুদ্ধৰ প্ৰভাৱে ভাৰতৰ ৰপ্তানি আৰু বিনিয়োগ প্ৰবাহক পোনপটীয়াকৈ প্ৰভাৱিত কৰিছে।

“Nation First” আৰু ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰীকৰণ

বৰ্তমান চৰকাৰৰ সমৰ্থকসকলৰ মতে, শক্তিশালী কেন্দ্ৰীকৰণে ক্ষিপ্ৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ আৰু বৃহৎ পৰিকাঠামো নিৰ্মাণত সহায় কৰে। কিন্তু সমালোচকসকলৰ মতে, ‘Nation First’ শ্লোগানৰ আলমত ৰাজ্যসমূহৰ বিত্তীয় স্বতন্ত্ৰতা কাঢ়ি নিয়া হৈছে। বিশেষকৈ বিভিন্ন উপ-কৰ (Cess) আৰু অতিৰিক্ত শুল্কৰ (Surcharge) ক্ৰমবৰ্ধমান ব্যৱহাৰে কেন্দ্ৰ-ৰাজ্যৰ মাজৰ ‘Fiscal Federalism’ বা বিত্তীয় ফেডাৰেলিজমৰ ভাৰসাম্য নষ্ট কৰিছে।

আৰ্থিক জৰুৰী অৱস্থাৰ সাম্ভাব্য পৰিণাম

যদি সঁচাকৈয়ে এনে পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হয়, তেন্তে ইয়াৰ প্ৰভাৱ হ’ব ভয়াবহ:

কল্যাণমূলক আঁচনিত কোব: সামাজিক সুৰক্ষা, কৃষি ভৰ্তুকি আৰু উন্নয়নমূলক আঁচনিৰ ব্যয়ত বৃহৎ কৰ্তন হ’ব পাৰে।
বজাৰত আতংক: ই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিনিয়োগকাৰীৰ মাজত নেতিবাচক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব, যাৰ ফলত পুঁজিৰ বহিঃপ্ৰবাহ (Capital Outflow) ঘটিব।
আঞ্চলিক অসন্তোষ: বিশেষকৈ দক্ষিণ ভাৰত আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ দৰে সংবেদনশীল অঞ্চলসমূহত কেন্দ্ৰ-ৰাজ্যৰ সংঘাত চৰম পৰ্যায় পাব পাৰে।

বাস্তৱিকতে এয়া কিমান সম্ভৱ?

বৰ্তমানৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ভাৰতৰ বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ভঁৰাল আৰু বেংকিং খণ্ড ১৯৯১ চনৰ দৰে সংকটজনক অৱস্থাত নাই। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ৩৬০ নং অনুচ্ছেদ হ’ল এক ‘Last Resort’ বা চৰম পন্থা। ইয়াৰ আগতে চৰকাৰে সম্পদ বিক্ৰী (Disinvestment), কৰ সংস্কাৰ বা RBI-ৰ সহযোগিতাৰে পৰিস্থিতি চম্ভালিবলৈ চেষ্টা কৰিব।

উপসংহাৰ: প্ৰকৃত বিপদ ক’ত?

প্ৰকৃত বিপদ হয়তো ‘আৰ্থিক জৰুৰী অৱস্থা’ত নাই, বৰং ইয়াৰ অন্তৰালত থকা কাৰকসমূহৰ মাজতহে নিহিত হৈ আছে। বেকাৰত্ব, কৃষি খণ্ডৰ স্থবিৰতা, তথ্যৰ অস্বচ্ছতা আৰু প্ৰতিষ্ঠানগত দুৰ্বলতা—এইবোৰেই হ’ল আচল সংকট।

“চৰকাৰৰ সমালোচনা মানেই দেশদ্ৰোহিতা নহয়; বৰং সময়ত দিয়া সতৰ্কবাণীহে আচল দেশপ্ৰেম।”

ভাৰতৰ ভৱিষ্যৎ ৩৬০ নং অনুচ্ছেদ ঘোষণা কৰাৰ ওপৰত নহয়, বৰং এনে পৰিস্থিতি যাতে কেতিয়াও সৃষ্টি নহয়, তাৰ বাবে ৰাজনৈতিক নেতৃত্ব আৰু নাগৰিক সমাজে দেখুওৱা দূৰদৰ্শিতাৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰিব। গণতন্ত্ৰক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ হ’লে কেৱল কেন্দ্ৰক শক্তিশালী কৰিলেই নহ’ব, শক্তিশালী কৰিব লাগিব ৰাজ্যসমূহক, স্বচ্ছ কৰিব লাগিব তথ্যৰ ভঁৰাল আৰু সুনিশ্চিত কৰিব লাগিব প্ৰতিজন নাগৰিকৰ জীৱনমানৰ উন্নয়ন।

ভাৰত কি প্ৰথম অৰ্থনৈতিক জৰুৰী অৱস্থাৰ দুৱাৰমুখত? কেন্দ্ৰীকৰণ, ঋণ আৰু গণতন্ত্ৰৰ সন্মুখত নতুন প্ৰশ্ন